Cyberpunk 2077: En başarıya ulaşmış fiyasko

CD Projekt RED, 2013 senesinde Cyberpunk 2077’yi birinci duyuru ettiğunda büyük coşku yaratmıştı. Geliştirdiği The Witcher serisinin iki oyunu yayındaydı ve üçüncü oyunu çok da fazla büyük olmayan bir fanatik kitlesi tarafınca heyecanla bekleniyordu. Takvimler 2015 Mayıs ayını gösterdiğinde ise her insanın gönlünü kazanmayı başaracak, The Witcher 3 – Wild Hunt oyununu yayınlamış olacaklardı. Doğal olarak Witcher serisinin üçüncü oyunu yayınlanmadan evvel artık olmasıyla birlikte büyük bir fanatik kitlesine hitap etmiyorlardı ve beklenti de o denli yüksek değildi. Sonrasında Witcher 3’ü yayınladıklarında Avrupa’nın en büyük oyun şirketlerinden biri oldular. Bugün ise adeta her şeyi ellerine yüzlerine bulaştırmış durumdalar ve işin içinden nasıl çıkacaklarını onların bile bilmediğini düşünüyorum. Bugün Cyberpunk 2077 hakkında konuşacağız ve bunların hepsi benim öznel görüşüm olmakla beraber, sizin öznel görüşlerinize de açık şeyler. Artık Cyberpunk 2077 için “Niçin?” ve “Iyi mi?” sorularını sormaya başlamış olalım.

Cyberpunk 2077 nasıl bu kadar başarıya ulaşmış bir fiyasko oldu?

The Witcher 3 – Wild Hunt ile beraber oyuncuların sevgisini ve inancını kazanmayı başaran CD Projekt RED’den kimse bu kadar sıkıntılı ve makûs şöhretli bir oyun beklemezdi. Senelerdir bu oyunu bekleyen hayranlardan biri olarak, bugün Cyberpunk’ı ön sipariş ile almanın verdiği mutsuzluğu yaşıyorum. Yayınladıkları görüntüler, fragmanlar, beklentileri daima yükseltmeler aslına bakarsak yeni oyunları için tahminen de oldukca tehlikeliydi. “Witcher’ı icra eden adamlar çok kötü bir şey yapmaz herhalde” diye bekledik ikimiz de. Gel gör ki 10 Aralık günü oyuncularla buluşan Cyberpunk 2077 ön sipariş sürecinde toplam 8 milyon kopya satmayı başarmıştı. Bu da bigün içinde 8 milyondan fazla oyuncunun huzuruna çıkması demek oluyordu. Görüntü oyunları sanayisi için bile bunlar oldukca büyük sayılar. 

Doğal olarak bu kesim daha evvel pazarlamada mükemmeller yaratan fakat çıkışıyla hayal kırıklıklarına sebep olan oyunlar görmüş oldu. Oyunu bitirmek için geliştiricilere oldukca mesai yaptıran firmalar görmüş oldu. Hatta bugün hepimizin Cyberpunk ile kıyasladığı GTA 5 birinci çıktığında uzun müddettir ailesini göremeyen geliştiriciler açıklamalar yapmıştı. Bunlar ne yazık ki artık bölümün birer modülü haline geliyor. Demem o ki bu dal bu tarz şeyleri görmüş oldu. Lansmanı itibariyle oynanamaz halde olan oyunlar da görmüş oldu fakat Cyberpunk 2077 bunların hepsinden oldukca daha değişik.

Her neyse buraları çoğumuz biliyoruz, sizi sıkmak istemiyorum. Oyun çıktı, sıkıntılıydı, potansiyeli vardı, oyuncuları resmen ikiye böldü… Lakin nasıl bu kadar başarıya ulaşmış oldu? Tarihin en oldukca satan görüntü oyunları ortasına giren bozuk bir oyundan bahsediyoruz. Mükemmel bir potansiyele haiz lakin aceleye gelmiş, teknik açıdan kimi taraflarıyla düzeltilemez sıkıntılara haiz, bu sıkıntılara tahlil üretilmeye çalıştıkça yerine yeni meselelerin geldiği bir oyun. Düşünün ki bir platform sahibi tarafınca mağazadan kaldırılan AAA başlığında bir oyun bu. Duyurulduğu yıl çıkan konsollarda gerçek muntazam çalışamıyor. Ardında mutsuz konsol oyuncuları ve onlara bakılırsa daha azca memnun PC oyuncuları bırakan bir üretim. Birinci ay toplam 13 milyon satmayı başarıyor, olağanüstü bir gelir elde ediyor. Buna rağmen yatırımcıları tarafınca toplu davalarla karşı karşıya kalıyor. Bu mali muvaffakiyetin akabinde nasıl oluyor da yatırımcıları şirkete dava açıyor? Bunun sebebi hala büyük bir münakaşa mevzusu.

Elbet büyük oyunların problemsiz çıkmasını kimse beklemiyor. Oyun kesiminin seneler içinde geçirdiği evrim artık buna müsaade vermiyor. Eskiye kıyasla artık oyunlar daha büyük, daha karmaşık ve kullanılan teknolojiler daha karmaşık. Fakat bu kadar da olmaz be CD Projekt RED! Kelam verilen birinci büyük yamanın yayınlanmasının akabinde oyunda daha büyük ve daha diğeri sıkıntılar baş gösterdi. The Witcher serisinin sıkı bir hayranı olarak CDPR’dan büyük hayallerle beklediğim Cyberpunk 2077 bu oyun olmamalıydı. Biliyorsunuz ki geçenlerde Patch 1.1 gösterildi. Bu güncelleme firmanın oyundaki yanılgıların büyük çoğunluğunu çözeceği kelamını verdiği iki güncellemeden birincisiydi. Biz daha “Hadi inşallah bu sefer düzelir” diyemeden bu yama oyunda ilerlemeyi büsbütün durduran bir probleme yol açtı. Güya meydana getirilen düzeltme ve iyileştirmeler ise hissedilmiyor bile. İşte bu gerçek bir fiyaskodur.

Büyük oyunlar geliştirme mevzusunda kıyaslandığı firmalar kadar tecrübesi olmaması, CD Projekt RED’i saf kılmıyor. Geçenlerde kamera karşısına geçen CEO Marcin Iwisnki bildiğiniz suretiyle “Geliştiricilere kızmayın, oyun bitmedi dediler, biz yayınlayın dedik” gibisinden sözler kullanmıştı. Burada firmanın büyük geliştirici takımları ve süreci yönetme mevzusunda ne kadar zayıf olduğu gözler önüne seriliyor. Takımdan gelen izahat ve itirafları söylemiyorum bile. Artık oyun çıkmadan evvel gösterilen fragman ve oynanış görüntülerine dönerek baktığımda içimdeki dolandırılmışlık hissini hiçbir halde teselli edemiyorum. Night City Wire aktiflikleri için gün sayıp oyuna dair bir şeyler öğrenmek, YouTube üstünde içerik üreticilerinin yayınladığı görüntülerle “Cyberpunk temasına yabancı kalmayayım, oyun tecrübem eksilmesin” diye izlemem… Hepsi bunun için miydi? Bir vazifesi 3-4 kere çökme problemi yaşamadan bitiremediğim, hala oynamak için düzelmesini beklediğim bir yapım için… Oyunda ortalama 100 saati devirdim ve performansı çoğaltmak, tahliller üretmek için tahminen de CDPR’ın yapmadığı kadar düşündüm. Modlar, düzenlemeler, INI Editörleri, ne var ise yaptım. Yok! Olmuyor dost! Ben o beklediğim tecrübesi elde edemiyorum. Performansı yükselttik derken oyunun en can alıcı boss savaşları buglanıyor, Night City‘de gezerken çat diye oyun kapanıyor. Anlayacağınız 80. saate gelene kadar resmen direndim, hoştur dedim, düzelir dedim. Ne yazık ki umutlar tükeniyor. 

Yerden yere vurduk sadece…

Evet büyük hayal kırıklığı yaratsa da, beklentileri alt üst etse de Cyberpunk 2077’nin hala daha potansiyeli bulunduğunu düşünüyorum. Tüm şu teknik aksaklıklardan kurtulduğunda ortalamanın üstünde bir aksiyon oyunu olacağına inanıyorum. Doğal olarak bu lakin suni zekanın geliştirilmesi, açık dünyanın daha “açık dünya hissettirmesi” yardımıyla mümkün olacak bir şey. Vaat edilene birazcık, azıcık yaklaşılsa güzel bir oyun olabilir. Size en kolayından Kingdom Come: Deliverance örneğini vermek isterim zira benim bu iki oyun için yaşadığım süreç neredeyse birebir. Kingdom Come birinci çıktığında onu da ön sipariş ile almıştım ve birinci gün bilgisayarın başlangıcında nöbet tutarak erişime açılmasını beklemiştim. Şahane bir açık dünya oyunuydu, dünyası gerçekçi, grafikleri hoş, NPC’leri de yaşıyordu, evet hepsinin bir yaşam döngüsü vardı. Tam 152 saatte oyunu bitirerek gözümü DLC’lere dikmiştim ve her çıkan ek paketi indirip deniyordum, hepsi değişik bir keyifti. Büyük bir oyun olmasından dolayı onun da problemleri vardı, meczuplar suretiyle kasıyordu ve buglarla doluydu. Kickstarter ile desteklenen bu projeyi geliştiren Warhorse ne yapmış oldu biliyor musunuz? Oyunu düzeltti! Artık de milyar dolarlık servetiyle CDPR’ın tıpkı şeyi yapabileceğine inanmak isterim. En azından umudum bu istikamette. Sizler de -lütfen hakaret etmeden, kırıcı olmadan- görüşlerinizi yorumlar kısmında belirtin, beraber konuşalım. “Ben Cyberpunk 2077’yi sevdim” demek kabahat değil, birbirinize bu türlü davranmayın. Sevgiler.

Okumak isteyebileceğiniz bazı yazılar: 
Güncellemelerden sonrasında kendine gelen oyunlar
GTA 5 vilayet tıpkı ay çıkan oyunlardan kaçını hatırlıyorsunuz?
Her oyun açık dünya olmak zorunda mı?

%d blogcu bunu beğendi: